Լրջին եմ տալիս
Նայում եմ և մի հետաքրքիր ֆենոմեն եմ նկատում ոմանց մոտ: Այդ ոմանք, համենայնդեպս, վերջին տարիներին ամենատարբեր առիթներով խոսել են ընդդիմադիր ուժերի համախմբման անհրաժեշտության մասին: Հորդորել են համախմբվել և իրար միս չուտել: Սակայն, ո՜վ զարմանք, հիմա, երբ այդ ընդդիմադիր ուժերից որոշներն ընտրությունների նախաշեմին միավորվում են, այդ նույն մարդիկ ինչ ասես ասում են այդ ուժերին: Հիմա ե՞րբ եք կեղծավորություն արել, երբ միավորվելու, համախմբվելու կոչե՞ր էիք անում, թե՞ այժմ, երբ դժգոհում եք, որ միավորվել են: Իհարկե, ամբողջական միավորում տեղի չի ունեցել, բայց իրար միավորվողներ կան, այդպես չէ՞: Անձամբ ես ընտրություններով սրանց հեռացնելը երբեք օպտիմալ տարբերակ չեմ համարել և չեմ համարում, բայց խոսքն այլ բանի մասին է: Հիմա համախմբվե՞ն, թե՞ չհամախմբվեն: Ժամանակին, երբ ինչ ասես ասում էիք, որ չեն համախմբվում, ինչու՞ էիք ասում, մոդա է՞ր: Հիմա էլ մոդա է ձեռք առնե՞լը: Շարժվեք սկզբունքներով, ոչ թե մոդայով, գուցե այդ դեպքում ինքներդ ձեզ չհակասեք: Մտածեք, կողմնորոշվեք, արեք ճիշտ հետևություններ և կհայտնաբերեք, որ այդ դեպքում շատերը ձեզ ավելի լուրջ են ընդունում:
Արամ Աբաջյան